Aktualnie mam psa, który potrafi przesiedzieć w domu tyle ile tylko chcę na "szybkich sikspacerkach", natomiast na długim spacerze radośnie i wesoło pląsa.
Kiedy wyciągam zabawkę, smaczki i daję sygnał pracy biały daje z siebie wszystko i nic innego się nie liczy, natomiast na hasło koniec może dalej iść spać. Śpi pod banerami na DCDC, potrafi się wyciszyć na jeden mój sygnał. Stawialiśmy pierwsze kroki w dogfrisbee, z dużym powodzeniem. Bardzo dobrze radził sobie fizycznie, jest bardzo drobny i atletyczny jak na westa, jednak nasze plany pokrzyżowała jego choroba (dla niewtajemniczonych - stawy, kręgosłup). Aktualnie robimy frisbee raz, dwa razy z miesiącu i od czasu do czasu biegamy agility na niskich tyczkach, natomiast najwięcej robię z nim ćwiczeń budujących mięśnie w formie rehabilitacji. Teraz mogę go zabrać absolutnie wszędzie, choć kiedyś były z tym duże problemy. Bywał w kinie, teatrze, supermarketach, sklepach z ubraniami, na wielu, wielu imprezach masowych i koncertach. Jest moim małym białym niezawodnym ideałem.